22 November: Zwemmen met de manta

De tour van vandaag begon vroeg, maar ik werd op tijd wakker: 6 uur. Om 6:30 werden we opgehaald door de driver, die ons, na een korte tussenstop bij de supermarkt, naar de haven in Sanur bracht. Daar konden we op de fastboat naar Nusa Penida stappen.

Eenmaal daarbinnen, ging Steff naar het dek, eigenlijk niet voor publiek, en een tijdje later werd ook ik uitgenodigd naar boven te komen. De mannen daar waren ‘crazy’, een beetje met grapjes over grote en kleine bananen en dergelijk. Ze wilden met ons op de foto en vonden het allemaal erg leuk.

Ik vind het toch echt heerlijk om te varen. De wind in de haren, een koele lucht en water wat je omringt.

Na de fastboat werden we heel kort met een auto naar een hokje gebracht waar we de flippers en snorkelmaterialen kregen en daarna werden we doorgereden naar de speedboot achtige boot. Daarmee gingen we het water op, op weg naar de manta rays.

De rotsen van de eilanden waren prachtig. Het was goed te zien hoe het water langzamerhand de vormen in het steengebergte had geslepen. Ik kon genieten van de warmte, die afgekoeld werd door de wind die we voelden waaien.

Wayan, de tourguide

De boot bracht ons langs een aantal snorkel spots, maar Wayan besloot uiteindelijk door te varen naar een eigenlijke duikspot. Dat bleek een goede keus, want de mantas kwamen na een tijdje zoeken tevoorschijn!

Het was daar prachtig zwemmen en na een tijdje konden we weer terug de boot op naar de volgende spot: koraal met vissen. Ook erg mooi. Ik merk dat ik enorm kan genieten van snorkelen.

Na het snorkelen voeren we terug om met de auto naar een warung te gaan voor lunch. Ik had niet veel honger, dus koos maar voor een sandwich.

Daarna reden we, over hele hobbelige weg, door naar de broken beach, een spot waar het prachtig is. Veel toeristen komen daar om te kijken, te klimmen en foto’s te maken. Ik vind het lastig dat de locals die daar wonen geen cent hebben, terwijl er elke dag hordes mensen komen. Zij moeten leven van de verkoop van cocoswater.

Maar goed, als laatst kwam er nog een fotopunt, Steffs favoriete. Ik moet eerlijk zijn dat ik door een nacht met weinig slaap echt uitgeput was en me niet zo goed voelde. Ik begon dingen met minder brede glimlach te zien dan voorgaande dagen. Het contrast tussen uitzicht en het beeld achter de fotograaf was vandaag te groot voor me. Ik begon door te krijgen hoe enorm toerist-gericht Bali is.

De foto scène
In de rug van de fotograaf

Ik had Wayan verteld over mijn Indofamilie en hij raadde me sterk aan hen te bezoeken. Een familieband is namelijk sterk, hoe ver men ook van elkaar verwijderd is.

Eenmaal terug was ik moe en uitgeput, en de anderen ook. We aten pasta bij het hostel en chillden na in de lounge. ‘s Avonds namen Steff en ik een biertje om de laatste dag in Ubud af te sluiten.

Ook belde ik mijn lieve schoonfamilie, want mijn schoonvader is vandaag jarig, gefeliciteerd lieve Sid!!!

Kusjes, Cams

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s