28 November: van de Rinjani naar Kuta Lombok

Tijdens de nacht heb ik niet goed geslapen, ik lag op een steen en gleed steeds naar beneden. Maar prima, ik kreeg een beetje slaap.

De porter is bezig met inpakken

‘S ochtends heb ik mezelf gedwongen een bananenpannenkoekje te eten, vanwege de eiwitten. Dat lukte, en de broodjes gaf ik aan de honden die over de berg rondliepen.

Yani

Na het ontbijt vertrokken we al vrij snel. Ik liep direct achter de gids, Yani. Toen anderen achterbleven, liet Yani Surya ons de weg te wijzen. Hem kon ik ook vrij goed volgen, maar hij was idioot snel, terwijl hij ook nog eens draagmanden droeg. Ik voelde me trots tijdens het lopen, ik liep voorop! Bij de pauzepunten hielden we steeds pauze tot ongeveer de rest van de groep eraan kwam, dan vervolgen we onze weg door de jungle weer.

Een gemakkelijk deel van ons pad

En nu waren het stukken van ongeveer een uur, die ons leidden richting de uitgang in Senaru. Ik vond het werkelijk zo fijn de porters te kunnen volgen! (Weliswaar met blauwe teennagels en blaren tot gevolg, maar goed.) De trots van vooral het feit dat ik hen bij kon houden maakte veel van de moeite goed. Dan was mijn conditie toch echt verbeterd!

Bij pos I, de laatste, aten we lunch, die de porters bereidden. Het was mie goreng en ik mocht meekijken hoe Surya de mie maakte. Eigenlijk gebruikten ze kwa ingredienten heel simpel een soort noodlezakjes, met extra groenten en kip. Maar het smaakte heerlijk! Makananya enak! (?)

Surya

Na de lunch was het nog een uur lopen tot de auto en ik vind het top.

We hebben het allemaal gehaald!

Wel vond ik het lastig afscheid te nemen, omdat ik de mensen waarschijnlijk niet meer ga zien.

In de auto naar het hotel

Eenmaal terug bij het hotel kregen we onze backpacks terug en kwam ik er achter dat ik wéér wat kwijt was geraakt: mijn oplaadkabel. Handig. Ook had ik mijn jas uitgeleend aan Pendy, dus die heb ik nog even snel terug gevraagd.

De eigenaar van het hotel regelde ons vervoer naar Kuta. Onderweg zagen we achter ons een ongeluk gebeuren met twee scooters en even later reed onze auto over een kat heen. Daar ben ik nog verdrietig van.

Dus met wat kleine tegenslagen kwamen we aan in Kuta, waar ik een iets luxer kamertje had geboekt dan een hostel. Het is een homestay met heel vriendelijke eigenares. Zij verwees mij voor eten naar de burgertent aan de overkant waar ze volgens haar de lekkerste burgers hadden.

En dat was waar. Met Rinjani-moeite vocht ik om de burger op te krijgen, maar het was me gelukt!

Heerlijke hamburger!

Daarna ben ik naar huis gegaan en heb rustig aan gedaan en aan mijn blog gewerkt.

Morgen een rustige dag in Kuta en tijd om de plannen voor daarna te verzinnen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s