1 December: Lombok tour met Caro

Het meisje waarmee ik gisteren gegeten had, had voor vandaag de tour geregeld met haar driver. 

We begonnen de dag met Nasi goreng van het hostel, daarna werden we opgehaald. We werden eerst bij de nummer 1 moskee van Lombok afgezet, waar we een tour kregen van een vriendelijke man. Hij vertelde ons dat iedereen het leuk vindt toeristen te zien, omdat er niet zo veel zijn op Lombok. 

Na de rondleiding daar, gingen we naar de lokale markt en die bracht me veel adrenaline! Dat vond ik erg leuk. Er waren te smalle paadjes, maar op de een of andere manier wist iedereen elkaar toch te passeren. Achter een van de banken was een oudere dame aan het inhakken op een stuk van een dier. De tafel aan de andere kant van dat pad lag volgeladen met allerlei fruit. Iets naar achter in de hal (we bevonden ons nu op de eerste vloer) waren meer kruiden, rijst en zoetigheden te vinden. 

De begane grond
Zoetigheid!!
Een van de vele stalletjes
Vlees verkoop op de lokale markt

Beneden werden de kleren en meer non-food artikelen verkocht. Ik vond het echt erg indrukwekkend. 

Na de local market, met natuurlijk een aantal zakjes inkopen, reden we verder door naar een tempel. Deze tempel was volgens de gids door de Nederlanders neergezet. Een belangrijk thema was de harmonie tussen de zes religies op Lombok.

Na deze tempel gingen we naar een van de Mataram shopping malls. Daar hebben we het grootste deel van de tijd in de supermarkt rond gehangen. Dit was de eerste keer dat ik iemand tegen ben gekomen met dezelfde buitenlandse-supermarkt-interesse als ik heb! Echt leuk. Daarna gingen we op zoek naar tenten, voor mijn missie. En dat was gelukt!

Kijken naar alle koffiesoorten, met hulp van een local die daar werkte
De tenten!

Als laatst bezochten we watervallen, deze keer anderen dan de Air Terjun Sendang Gile en Tiu Kelep. Dit waren de Air tenjun Bengan Stokel en de Bengan Kelambu. Erg leuk, met een gids aan wie ik veels te veel vragen stelde. 

Veel interesse in alles!

Ik en Caro
Er waren veel apen, die de koekjes van andere mensen gestolen hadden

Na de watervallen probeerde ik de locatie van Pendy te krijgen, maar dat was lastig omdat hij geen connectie had. Dus ik werd in Senggigi weer afgezet en probeerde het vanuit daar te regelen. Ik wilde die tenten geven!

De man van het hostel belde hem voor me en hij kwam naar Senggigi gereden samen met een vriend. Ik was op de een of andere manier zenuwachtig, omdat dit een hele andere setting was dan bovenop de Rinjani, met hele andere rollen. 

Toen hij aan kwam waren we beiden verlegen, maar ik besloot hem en zijn vriend mee te vragen wat te eten. Omdat hij het in het Engels nog niet zo goed begreep, hielp de man van het Hostel het te vertalen en hij zette mij af bij een plek met local eten, waar de jongens zelf op de scooter heen reden. 

Met handen en voeten praatten we en ik deed hen na met met handen eten. Echt alleen rechts werd gebruikt, met links kon wel het glas worden vastgehouden. 

Local eten šŸ™‚

Daarna liet de vriend Pendy en mij een stukje rijden, maar steeds meer kreeg ik het gevoel dat er op meer werd gehoopt. Ik heb wel gezegd dat ik een relatie heb en dit wisten ze beiden, maar het lijkt alsof vreemdgaan in de cultuur hier niet heel raar is.* Dat idee krijg ik door de reacties van hen, maar ook andere mensen.

Maar toen ik daar, op een veels te schattige spot met uitzicht over de zee en lichtjes van de dorpjes, wat afstand creƫerde, vroeg Pendy na een tijdje of we konden gaan. Hij vertelde me dat hij naar huis wilde en hij kwam verdrietig over op me.

Hij bracht me terug naar het hostel en ik gaf de tenten aan hem. En hoewel ik niet weet hoe ik dit op een andere, nog steeds vriendelijke, manier had kunnen doen, voelde ik me verdrietig dat ik hem verdrietig zou hebben gemaakt. Het kan best lastig zijn leuk te worden gevonden. 

Dat is waarom ik me in Nederland voor heel veel afsluit, maar ik wil hier zo graag open staan voor de cultuur en de mensen. Dat zorgt er toch voor dat je de leukste tijd hebt, maar dat zorgt er ook voor dat je ‘anders’ bent, op een leuke en interessante manier. 

Ik had gehoopt om gewoon vrienden te worden met deze lieve Indonesische local. Misschien later. 

*Ik heb het na het schrijven opgezocht: vreemdgaan gebeurt inderdaad veel in Indonesiƫ. Door de sociale regels waar je niet kunt samenwonen voor je getrouwd bent, zijn Indonesiers vaak heel jong als ze trouwen en kinderen krijgen. De kans is dan groter dat ze er later achter komen dat het niet de ware is. Ook is polygamie toegestaan in Indonesiƫ, dat maakt ook een verschil.

De zin ‘ik heb een vriendje’ heeft hier dus niet zo een sterke werking als in Nederland.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s